खेळ हे मनाचे

राग इतरांचा नेहमी माझ्यावरच का निघतो
प्रत्येक वेळी मीच बुजगावण्याच्या पत्रात का अडकतो |

युद्धाचा निकाल शेवटच्या क्षणातच का फिरतो
विजयाची आशा उंचावते तेव्हाच सुर्य का मावळतो |

खोटं बोललो कि कोंडीत सापडतो
खरं म्हटलं कि रेजेक्टं होतो |

कमवायच्या वयात फुकटचा गिळतो
रीटायरमेंटच्या वयात घरच्यांवर नोकरीची पाळी आणतो |

प्रत्येक चेहऱ्यावर एक प्रश्न दिसतो
उत्तर देताना मात्र मी हथबल होतो |

कधी कधी डोळ्यांन समोर मीठं काळोख होतो
भीती ने जीव कासावीस होतो |

गपचूप काही क्षण रडतो, डोळ्यातलं पाणी पापण्यांच्या आताच लपवतो
मग हळूच स्वत:लाच सावरतो
मनातली भीती पानावर उतरवतो
आणि पुन्हा कामाला लागतो |



-SR.